فرهنگ رانندگی
به نام خدا، وبلاگ حامی کمپین خط و کمپین 60
فرهنگ رانندگی
به نام خدا، وبلاگ حامی کمپین خط و کمپین 60سواد ترافیکی، کمپین 60، تبریز 2018
برنامه افزایش سواد ترافیکی مردم مجموعه مهارتهایی است که در کاهش حوادث ترافیکی، تصادفها و در روانسازی ترافیک موثر میباشد.
کمپین60، یکی از برنامه های افزایش سواد ترافیکی است که در آبان ماه 1395 در شهر تبریز توسط معاونت حملونقل و ترافیک شهرداری تبریز اجرا شد.این کمپین دارای دو پیام بسیار مهم رفتاری برای عموم مردم است:
پیام اول :
رعایت سرعت حداکثری 60 کیلومتر در ساعت در خیابان های درون شهری
( البته سرعت حداکثر در خیابانهای شریانی اصلی 60، در خیابانهای شریانی فرعی 50 و در معابر محلی و میدانها 30 کیلومتردر ساعت است)
پیام دوم:
گذاشتن احترام عملی به قانون سه گانه خطوط سفید ( ۱-رانندگی بین خطوط ۲- ایست پشت خط سفید عابر پیاده ۳- عبور عابر از خط کشی) است.
شهر تبریز پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی در سال 2018 و میزبان گردشگران جهانی بود. یکی از اهداف کمپین 60 و سایر برنامه های افزایش سواد ترافیکی، ارتقاء فرهنگ ترافیک شهری در آستانه تبریز ۲۰۱۸ بود، چراکه توریست ها به بحث فرهنگ ترافیک شهری که میزبانشان است توجه ویژه نشان می دهند.
منبع : http://www.tabrizmodern.ir
این یه اشتباه کوچیک نیست؛ یه خطر جدیه ... رانندهای که بیصدا ...
این یه اشتباه کوچیک نیست؛ یه خطر جدیه...رانندهای که بیصدا، سپر به سپر پشتت میچسبه، در واقع داره با جون تو و خودش بازی میکنه.
تو با سرعت مجاز در حال حرکتی، اما اون با فشار روانی میخواد راه باز کنه.
اینجا دیگه مسئله فقط سرعت نیست، مسئله احترام و آرامشه.
ما میتونیم با طنز، گفتوگو و همدلی، فرهنگ رانندگی رو قدمبهقدم بهتر کنیم.
این ویدئو رو ببین و فکر کن:
اگه جای راننده جلویی بودی، چی کار میکردی؟
راه میدادی؟ بیتفاوت میموندی؟ یا لج میکردی؟
شاید بد نباشه یه بار هم به اون راننده پشت سری بگیم:
«داداش، فاصله اجتماعی فقط مال کرونا نبود!»
نظرت رو بنویس؛
شاید همین حرف سادهی تو، باعث بشه یکی دفعهی بعد، با فاصله و آرامش بیشتری برونه.
#فرهنگ_رانندگی
#فرهنگ_زندگی
منبع: https://t.me/Driving_in_Tehran
برای تماشای ویدیو در آپارات کلیک کنید
احساس دیگران نسبت به راننده خشن!
راننده خشن نسبت به خودش چه احساسی دارد؟
در درون، از این رفتارم متنفرم! دلم میخواهد هرچه زودتر این رفتارهای خشن در رانندگی را کنار بگذارم، اما نمیتوانم. چرا؟ چون فکر میکنم از دستم خارج است!
اما او اشتباه میکند...
واقعیت این است که خودش مسئول رفتار و واکنشهایش است. با تمرین و بهرهگیری از اصول روانشناختی، میتواند خشمش را کنترل کند. اگر بداند که دیگران — خانواده، آشنایان و حتی غریبهها — چه حس بدی نسبت به او دارند، انگیزهاش برای تغییر چند برابر خواهد شد.
خانواده، همسر و دوستان چه احساسی دارند؟
هر بار که با او بیرون
میرویم — برای تفریح، خرید یا دید و بازدید — آنقدر ویراژ میدهد، با
رانندگان دیگر درگیر میشود، ناسزا میگوید و حتی به ما پرخاش میکند که
همه لذتها به زهر تبدیل میشود.
همیشه در ماشین نگرانیم؛ نگران تصادف، درگیری یا حتی دعوای خیابانی.
آخر تا کی باید این وضع ادامه پیدا کند؟
ما خستهایم!
خانواده راننده خشن لازم است بدانند که او خودش هم در دلش از این رفتارهای خشن راضی نیست!
پس اگر با مهربانی، صبوری و همراهی، دستش را بگیرید و آرام آرام کمکش کنید، شاید بتواند خودش را اصلاح کند؟!
رانندگان دیگر و مردم چه احساسی دارند؟
لعنتی ترسیدم!
با این بوق ممتدت روانم را آزار دادی!
چه حقی داشتی راه را ببندی و داد بزنی؟
نفرین پشت نفرین، نگاههای پُر از ترس، عصبانیت و تنفر...
اگر بدانی دیگران چه احساسی دارند...
اگر حتی تصور کنی که دیگران — از نزدیکترین اعضای خانواده تا بینامترین رانندگان و رهگذران در خیابان — چه نگاه سنگینی به تو دارند، چه احساسات منفیای نسبت به رفتارت دارند، مطمئناً انگیزه پیدا میکنی که همین امروز آغاز کنی؛ آغازی برای ترک این رفتارهای پرخطر و پرخاشگرانه!
گامهایی برای آغاز رانندگی آرام و محترمانه
1) مسئول رفتار خودت باش
با خودت عهد ببند که:
«من مسئول واکنشها و رفتارم هستم، نه دیگران.»
هیچ بیادبی یا خطای دیگران، مجوزی برای خشم تو نیست.
2) راه بده و بگذر
با رانندگان عجول درگیر نشو. راه بده و عبور کن. تو وظیفه نداری رفتار دیگران را اصلاح کنی. آرامش تو از همهچیز مهمتر است.
3) بهجای غر زدن، انرژی مثبت بده
اگر در ترافیک سنگین حوصله ات سر می رود، کمی فکر کن! هرگز غر نزن! غر زدن فقط خشم را شعلهور میکند. بهجای آن، صلوات بفرست، ذکر بگو، آهنگ ملایم گوش بده یا با فرزندت شوخی کن! سعی کن ترافیک را با خوشی پشت سر بگذاری! تغییر مرتب مسیر، فقط ترافیک را سنگین تر می کند و اعصاب تو و دیگران را خسته تر! پس در یک مسیر مستقیم آرام حرکت کن تا ترافیک را پشت سر بگذاری!
4) رقابت را کنار بگذار
در رانندگی، کسی برنده نیست. رقابت، فقط خطر تصادف و حس استرس را بیشتر میکند.
5) رفتارهای پرخطر را حذف کن
اگر به ویراژ دادن، ناسزا
گفتن، بوقهای آزاردهنده، ندادن راه به عابر، و پرخاشگری عادت کردهای، وقت
آن رسیده که این عادتها را ترک کنی.
نگو «نمیتوانم» — چون تو میتوانی.
به راننده جلویی بیجهت استرس وارد نکن!
اگر عجله داری و پشت سر رانندهای قرار گرفتهای که کمی آهستهتر حرکت میکند، با بوقهای ممتد یا نزدیک شدن افراطی، او را تحت فشار نگذار.
شاید تازه گواهینامه گرفته باشد...
شاید سالمند باشد و واکنشهایش کندتر از تو باشد...
یا شاید هم دقیقاً با سرعت مجاز در حال حرکت است و اصلاً حق نداری او را آزار بدهی.
آیا میدانستی؟
-
حداکثر سرعت در خیابانهای شریانی اصلی: ۶۰ کیلومتر در ساعت
-
در خیابانهای شریانی فرعی: ۵۰ کیلومتر در ساعت
-
در معابر محلی، کوچهها و میدانها: ۳۰ کیلومتر در ساعت
راننده جلویی، وظیفهای برای تطبیق با شتاب یا بیحوصلگی تو ندارد. احترام به قانون و آرامش دیگران، نشانهی بلوغ شخصیتی و فرهنگی هر راننده است.
ما الگوی فرزندانمان هستیم!
رفتار ما، آینده فرزندان ما را میسازد.
وقتی با پرخاشگری رانندگی میکنیم، آنها نیز همین الگو را تکرار خواهند کرد.
گاهی حتی از خود ما سبقت میگیرند و ما را تشویق به رانندگی پرسرعت میکنند!
اگر همین حالا اصلاح را آغاز نکنیم، شاید فردا دیر باشد.
رانندگی فقط یک جابجایی نیست...
رانندگی، بازتاب شخصیت و سبک زندگی ماست.
هر فرمان، هر ترمز، هر نگاه یا واکنش، پیام مستقیمی به اطرافیان ما میدهد.
بیایید آرامتر برانیم تا زندگی آرامتری داشته باشیم.
توصیه می شود برای ترویج زندگی آرام از وبلاگ "آرامش زندگی" بازدید نمایید:
لزوم کنترل خشم در هنگام رانندگی! سلاح سردی به نام سوئیچ خشم نساز!
یکی از عوامل مهم در حفظ آرامش زندگی در دنیای پرشتاب امروز، داشتن رانندگی آرام و بیتنش است.
استرس، خشم و ناراحتی در حین رانندگی، تأثیرات منفیای بر روحیه و کیفیت زندگی روزمره ما دارد و نهتنها خودمان، بلکه اطرافیان و حتی غریبهها را نیز درگیر میکند.
صبح سوئیچ ماشین را برمیداری، تصمیم داری آرام و محتاط رانندگی کنی...
اما ناگهان کسی جلویت میپیچد، بیاحتیاطی میکند یا بوق ممتد میزند!
عصبانیتت شعلهور میشود، تو هم رفتار تندی نشان میدهی، و این زنجیرهی خشم به دیگران منتقل میشود.
در نتیجه، روزت را با ذهنی آشفته و اعصابی خراب میگذرانی. شاید حادثهای هم رخ دهد، یا کلامی تلخ بگویی که بعداً پشیمان شوی و بگویی: «دست خودم نبود! اعصاب برام نذاشتن!»
اما آیا واقعاً چارهای نیست؟
سوئیچ خودرو، تنها یک ابزار برای روشن کردن ماشین است! اما اگر....
اگر هنگام روشن کردن خودرو، خشم نیز در ذهنمان فعال شود، این سوئیچ میتواند به یک سلاح خطرناک تبدیل شود.
اگر تاکنون از حوادث تلخ در امان ماندهایم، باید شکرگزار باشیم و تصمیم بگیریم که از این پس، «از سوئیچ ساده، سلاح سرد خطرناکی به نام سوئیچ خشم» نسازیم.
1) مسئول رفتار خودت باش
با خودت عهد کن که «من مسئول رفتار و واکنش خودم هستم».
خشم دیگران نباید کنترل آرامش تو را از بین ببرد. قرار نیست هر بیادبی یا سبقت نابجایی، تو را از مسیر آرامشت خارج کند.
2) راه بده و عبور کن
رانندگان عجول را راه بده. تو مأمور اصلاح رفتار دیگران نیستی. وارد بازی «کلکل» نشو. بگذار بروند، تو آرام بمان.
3) غر نزن، انرژی مثبت بده
غر زدن تنها خشم تو را تشدید میکند و روحیه سرنشینان را هم خراب میکند. بهجای آن، یک صلوات بفرست، یک شعر بخوان یا به موسیقی ملایم گوش بده.
4) احساس شکست را کنار بگذار
در رانندگی، برد و باخت معنایی ندارد. اگر وارد رقابت خطرناک شوی، یا تصادف میکنی، یا به دیگران استرس میدهی، یا خودت دچار ترس و حس باخت میشوی. پس راه بده و بگذر؛ ارزشش را ندارد.
5) رفتارهای خطرناک را کنار بگذار
اگر به مرور زمان عادت کردهای که ویراژ بدهی، بیدلیل با دیگر رانندگان کلکل کنی، بوقهای بیمورد بزنی، بیملاحظه جلوی دیگران بپیچی، به عابران پیاده (بهویژه هنگام عبور از خطکشی عابر پیاده) راه ندهی، در ترافیک زود خسته و کلافه شوی، مدام غر بزنی یا حتی خداینکرده هنگام رانندگی ناسزا بگویی، وقت آن رسیده که این عادتهای نادرست و خطرناک را کنار بگذاری. نگو «نمیتوانم!» — هر کسی مسئول رفتار خود است و باید بر خودش و واکنشهایش کنترل داشته باشد.
مصداق رانندگی خطرناک!
در حال رانندگی هستید و فاصله ایمن از خودروی جلویی را حفظ کردهاید. ناگهان راننده کناری قصد دارد به صورت خطرناک وارد این فاصله شود.
واکنش اول شما:
فاصله ایمن را کمتر میکنید تا به او اجازه این کار را ندهید! عصبانی
میشوید و در ذهن خود فکر میکنید «اجازه نمیدهم!» اما این واکنش خطرناک
است، چون به خودروی جلویی خیلی نزدیک میشوید و احتمال تصادف شدید بالا
میرود. ممکن است خودروی جلویی ناگهان ترمز کند و تصادف زنجیرهای رخ دهد
که جان و مال شما به خطر بیفتد. همچنین احتمال دارد راننده کناری ناگهان به
جلوی شما بپیچد و شما کنترل خودرو را از دست بدهید و حادثهای جدی اتفاق
بیفتد.
واکنش دوم شما:
با آرامش و به تدریج، طوری که به خودروی پشت سری مزاحمت ایجاد نکنید، سرعت خود را کمی کاهش دهید تا راننده پرخطر از مسیر شما دور شود (البته مراقب باشید که ترمز ناگهانی و شدید نگیرید). سپس با آرامش به رانندگی ادامه دهید. اگر راننده پشت سری با بوق یا علامت اعتراض کرد، با یک حرکت دست و یک عذرخواهی مودبانه، آرامش را برای خود و دیگران حفظ کنید.
ما الگوی کودکانمان هستیم!
بیایید فرهنگ آرامش را از همان کودکی در آنها نهادینه کنیم. کودکان با
دیدن رفتارهای خشن و خطرناک هنگام رانندگی، این رفتارها را الگو قرار
میدهند و در بزرگسالی نیز چنین رفتارهایی را بروز خواهند داد. این موضوع
فقط در رانندگی نیست، بلکه در تمام جنبههای زندگیشان تأثیرگذار است!
رانندگی، فقط یک جابجایی ساده نیست؛ بخشی از سبک زندگی ماست.
آرام رانندگی کنیم تا زندگیمان آرامتر باشد.
توصیه می شود برای ترویج زندگی آرام از وبلاگ "آرامش زندگی" بازدید نمایید:
https://aramesh-zendeghi.blogsky.com
کوچه نجات
وقتی صدای آژیر می شنویم، منتظر رسیدن خودروی آمبولانس یا آتش نشانی نباشیم، بلکه سریعاٌ هماهنگ با بقیه خودروها مسیر را برای خودروی آمبولانس یا آتش نشانی باز کنیم. به این روش کوچه نجات می گویند.
